Rogów Opolski zachwyca

Jak wiele historii zamków i pałaców w powiecie krapkowickim, również opowieść o zamku w Rogowie Opolskim, dawniej Rogau, rozpoczyna się od wzmianki o templariuszach. Według tradycji wieś w czasach piastowskich należała do rycerskiego zakonu templariuszy, którzy mieli zbudować tutaj zamek połączony podziemnymi tunelami z warowniami w Krapkowicach i w położonym na drugim brzegu Odry Otmęcie. Informacje dotyczące rzekomych korytarzy można oczywiście zaliczyć do kategorii opowiadań lub bajek, gdyż nie istnieją żadne dokumenty potwierdzające funkcjonowanie w tym miejscu zakonnej komandorii. Niemniej jednak wiadomo, że w 1305 roku miejscowość stanowiła własność czynszową biskupstwa wrocławskiego, a w połowie XIV wieku należała do rycerzy: Cuñado de Rogow (1339) i Wercownisa de Rogau (1351). W zachowanym akcie kupna-sprzedaży z roku 1393, dotyczącym nowych właścicieli Rogowa - braci Jana i Adama Bess, wspomniano o jakiejś budowli obronnej, lecz informacje te są niejasne. W około 1490 roku gospodarzami Rogowa zostali hrabiowie Rogoyscy z Rogoźnika na Morawach. Zamek nowożytny w formie zbliżonej do współczesnej zbudowany został pod koniec XVI wieku lub około 1620 r. przez fundację Rogoyskich. Wzniesiono wtedy dwa renesansowe skrzydła mieszkalne wraz z narożną basztą, dostawione do istniejącej prostokątnej wieży. 

W późniejszym okresie zamek zmieniał właścicieli. Po śmierci ostatniego z rodu Rogoyskich majątek przeszedł na własność rodziny Wrbsky. Był w ich posiadaniu blisko 150 lat i został niestety zaniedbany. W 1757 roku odbyła się licytacja, na której hrabia Henryk Adolf von Roedern z Krapkowic nabył posiadłość. Niestety, po kilku latach Henryk zmarł, a jego spadkobiercy szybko zdecydowali się pozbyć tej nieruchomości. Ostatecznie sprzedali ją hrabiemu Karolowi Wilhelmowi von Haugwitz, który był przedstawicielem rodu zarządzającym wówczas Rogowem i okolicznymi włościami aż do końca II wojny światowej. Pod jego rządami zamek, który wcześniej podupadł, został odnowiony i przekształcony w reprezentacyjną siedzibę szlachecką. Po roku 1945 obiekt przeszedł pod kontrolę państwa i początkowo został zaadaptowany na przedszkole, a później wykorzystywany jako magazyn zboża przez miejscowy PGR. Ten okres użytkowania spowodował jego stopniowy upadek i zaniedbanie. W 1965 roku zabytek został przekazany Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Opolu. Po trwających ponad dziesięć lat pracach budynek został ponownie otwarty i przeznaczony na filię tejże biblioteki. Obecnie pełni on funkcję specjalnej placówki, w której przechowuje się cenne starodruki i unikatowe zbiory.

Cenna literatura
Nie tylko architektura i historia przyciągają uwagę zwiedzających Rogów. Warto także zgłębić to, co skrywają jego wnętrza - tam można podziwiać wiele fascynujących eksponatów. Wnętrza zamku kryją bogate zbiory biblioteczne, które zawierają wiekowe rękopisy, starodruki, akta, pamiętniki i kroniki. Warto zobaczyć spisany na pergaminie rękopis z 1324 roku, mapę Śląska wykonaną z drzeworytu datowaną na 1545 rok czy Kronikę Śląską z 1625 roku napisaną przez Jakuba Schickfusa. Miłośnicy literatury z pewnością będą zachwyceni wystawą, która ilustruje historię książki - od papirusów, przez tabliczki gliniane, aż po XVIII-wieczne księgi. Co więcej, w zamku można podziwiać wiekowe zbiory graficzne, takie jak miedzioryty, akwaforty i staloryty. To prawdziwa uczta dla oka i doskonała okazja, by zanurzyć się w sztuce graficznej minionych epok.

Rogów zachwyca też przyrodą
W pobliżu znajduje się urokliwy park, który jest idealnym miejscem na spokojny i przyjemny spacer dla całej rodziny. Urządzony jest w stylu angielskim i zachwyca licznymi starodrzewami, takimi jak dęby, buki, platany, a także rzadko spotykane w Polsce miłorzęby japońskie i tulipanowce amerykańskie. Niektóre buki tam rosnące osiągają niesamowitą wysokość prawie 40 metrów!

Dom pod Kogutkiem
Tuż obok urokliwego renesansowego zamku w Rogowie Opolskim znajduje się kolejna fascynująca budowla – neogotycki Dom pod Kogutkiem, który powstał w 1915 roku. Znana jest ona także pod przydomkiem „kawalierza”, ponieważ lokalna społeczność niegdyś nazywała tego typu budynki „domami kawalerów”, będącymi w posiadaniu zarządcy folwarku. Charakterystycznym elementem tej budowli jest blaszany wiatrowskaz w kształcie koguta, który umieszczony został na szczycie wieży. To właśnie przez ten nietypowy detal nadano mu nazwę „Dom pod Kogutkiem”. Początkowo budynek pełnił funkcję biura zarządcy folwarku. Jednak dziś został zaadaptowany na potrzeby turystów, oferując przytulne noclegi dla odwiedzających to malownicze miejsce. Jest to idealna okazja, aby przenieść się w czasie i poczuć klimat dawnych czasów, spędzając niezapomniane chwile w otoczeniu urokliwej architektury i historycznego dziedzictwa tego miejsca.