Poczet władców Krapkowic Część VI

Jan II Dobry
Latem 1497 roku książę Jan pozostał jedynym męskim przedstawicielem Piastów opolskich. Przekonany o tym, że za śmierć jego brata odpowiada książę Kazimierz II z Cieszyna, Jan postanowił ruszyć na wojnę i zemścić się za ścięcie Mikołaja. Sytuację załagodził jednak król Władysław Jagiellończyk.
Mimo braku perspektyw na doczekanie się dziedzica, Jan dbał o rozwój swojego księstwa. W 1497 roku przyjął tytuł księcia na Niemodlinie. Rok później zakupił dobra bytomskie oraz Świerklaniec. W 1509 roku po raz pierwszy od prawie dwóch i pół wieku w granicach księstwa opolskiego znalazło się Koźle. W 1521 roku zakupił miasto Bogumin. Wreszcie w tym samym roku zmarł bezpotomnie jego siostrzeniec, książę Walenty Raciborski z rodu Przemyślidów. Zarówno Jan, jak i Walentyn byli kawalerami i dziesięć lat wcześniej zawarli układ o przeżycie, ustanawiając się wzajemnie dziedzicami. W ten sposób Jan skupił w swoich rękach największy teren na Śląsku od czasów księcia Władysława i podziału księstwa w 1282 roku. Tytułował się księciem Opola, Głogówka, Raciborza, Niemodlina, Strzelec, Prudnika, Białej, Krapkowic, Olesna, Lublińca, Gliwic, Toszka, Bytomia, Koźla, Rybnika i Żor. Jednocześnie dbał o rozwój gospodarczy swojego władztwa. Jego czasów sięgają początki górnictwa w rejonie Tarnowskich Gór.

Zanim skomentujesz przeczytaj całość w aktualnym wydaniu Tygodnika Krapkowickiego z 27 grudnia - e-wydanie dostępne tutaj.