Niemal miasteczko
Zdecydowanie największą miejscowością gminy był 140 lat temu, podobnie jak dziś, Gogolin. Miasto w dzisiejszych granicach liczyło 3743 mieszkańców. Jeżeli dokonamy przy tym podziału na płcie i wyznanie, to określimy je jedynie dla 3663 osób. Powodem takiego stanu rzeczy jest fakt, że w 1885 roku 80 mieszkańców majątku w Karłubcu wliczono do otmęckiego majątku, i to właśnie tam podano dla nich dokładniejsze dane. Właściwy Gogolin liczył w 1885 roku 3078 mieszkańców, w tym 1531 mężczyzn i 1547 kobiet. 2785 osób (w tym 1383 mężczyzn i 1402 kobiety) mieszkało w Gogolinie-wsi, z czego 115 na Wygodzie, 103 w Strzebniowie, a 44 na Bagnie. Gogoliński majątek liczył 293 dusze, na co składało się 148 mężczyzn i 145 kobiet. Z tego 164 osoby zamieszkiwały folwark w Strzebniowie, 64 – Leopoldshof, a 15 – Podbór. Na obszarze wiejskim Karłubca mieszkało z kolei 585 osób, w tym 282 mężczyzn i 303 kobiety. W porównaniu do sytuacji, jaka miała miejsce trzy pokolenia wcześniej, rozwój miejscowości imponuje. Widać jak ogromny wpływ miał tutaj rozwój przemysłu w XIX wieku. W latach dwudziestych bowiem Gogolin ze Strzebniowem zamieszkiwało tylko 326 osób, a Karłubiec – 99. Mamy więc do czynienia prawie z dziewięciokrotnym wzrostem! Gogolin, mimo że na prawa miejskie musiał czekać jeszcze całe dekady, w niczym nie ustępował dziesiątkom małych miasteczek z terenu Górnego Śląska.
Jeżeli chodzi o wyznanie, to bezwzględnie dominowali katolicy, których było tutaj co najmniej 3433 (z czego 2562 w Gogolinie-wsi, 585 w Karłubcu i 286 w Gogolinie majątku). Ewangelików było 159, z czego 152 zamieszkiwało obszar wiejski Gogolina, a siedmioro gogoliński majątek. Wreszcie 71 żydów w całości zamieszkiwało gogoliński obszar wiejski.
Zanim skomentujesz przeczytaj całość w aktualnym wydaniu Tygodnika Krapkowickiego z 4 lutego - e-wydanie dostępne tutaj.
Napisz komentarz
Komentarze