W pałacu w Mosznej znaleziono kapsułę czasu. Schowana za listwą przypodłogową pocztówka z życzeniami wielkanocnymi przetrwała tam ponad sto lat. Dziś wiemy, że pochodzi z 1919 roku i jest związana z rodem Tiele-Wincklerów. Jednak nadawca wciąż pozostaje zagadką.
Dziś pocztówki tracą na znaczeniu w sensie użytkowym, ale każda z nich to prawdziwa kapsuła czasu - fragment przeszłości zatrzymany w słowie i oprawiony piękną grafiką. Pocztówki często przedstawiały unikalne miejsca, malownicze krajobrazy albo wizerunki znanych osób czy świętych, stając się małymi dziełami sztuki i świadectwem minionej epoki. Dziś wiele z tych „zwykłych” pocztówek stanowi tak naprawdę jedyne cenne źródło ikonograficzne ukazujące na przykład pałace i zamki Górnego Śląska, które nie zawsze przetrwały czasy wojenne i powojenne. Ile takich pocztówek niegdyś leżało w śląskich bifejach naszych ołm i ołpów? Oddałbym wiele, aby choć na chwilę móc przenieść się w czasie do świata, w którym te pamiątki i ci ludzie byli wciąż z nami obecni.
Odnaleziona w Mosznej kartka idealnie wpisuje się w tę nostalgię. Co więcej, jej historia jest dowodem na to, że najcenniejsze skarby często kryją się w miejscach, których nikt by nie podejrzewał.
- Taką właśnie pocztówkę odkryliśmy w Mosznej - mówi Piotr Kołek, dyrektor marketingu spółki Moszna Zamek, a prywatnie - wielki miłośnik historii tego obiektu i rodziny szlacheckiej.
Renowacja, meble i szczelina w ścianie
W ostatnim czasie w pałacu w Mosznej prowadzono renowację pokoju 330. Jest to pokój noclegowy o standardzie Deluxe zlokalizowany w mansardzie dachu, w części środkowej neobarokowego pałacu.
- Podczas renowacji tegoż pokoju, przy wynoszeniu mebli oraz rozbieraniu listew przypodłogowych za jedną z nich w małej szczelinie między drewnem a tynkiem, odnaleźliśmy właśnie tę pocztówkę - tłumaczy Piotr Kołek. - Czy była tam ukryta celowo, czy po prostu wpadła przypadkowo – tego się niestety nie dowiemy, ale pocztówka nosi ślady zaprawy murarskiej, co wiązałbym z remontami, jakie były prowadzone w tym pokoju w latach sześćdziesiątych lub siedemdziesiątych ubiegłego wieku i później.
Niezauważona lub po prostu zignorowana przetrwała do dnia dzisiejszego. Zagadkowe są również pociągnięcia niebieską kredką – prawdopodobnie współczesne (ktoś już wcześniej odkrył tę kartkę?).
Barokowa grafika i ślady chromolitografii
Pocztówka jest niestety już mocno nadszarpnięta przez ząb czasu. Brakuje skrawka papieru. Jednak pod lupą da się odczytać, że był tam fragment napisu „Gesegnete Ostern” („Wesołych Świąt Wielkanocnych”). Zdegradowana część papieru nosi głównie ślady wspomnianej zaprawy murarskiej lub gipsu, co wyjaśnia jej pogorszoną jakość. Być może na brakującym skrawku widniała nazwa firmy wydawniczej. Praktyka nadruku nazwy wydawcy była dość powszechną praktyką.
Czytasz nas regularnie?
Pełne artykuły czekają w aktualnym e-wydaniu.
👉 [Kup wydanie]
Napisz komentarz
Komentarze