Zbudowana w latach 1938-1939, droga do dziś zachwyca swoją trwałością i jest symbolem minionych czasów. Została wybudowana przez władze hitlerowskie tuż przed wybuchem II wojny światowej. Prace budowlane rozpoczęły się w 1938 roku i były nadzorowane przez niemieckich inżynierów.
Budowa miała charakter propagandowy, a w lokalnej społeczności krążyły opowieści o niej jako o „darze Führera” dla klasy robotniczej, która pracowała w Krapkowicach. - Budowa drogi rozpoczęła się w 1938, a zakończyła w 1939 roku. Prace były prowadzone od Pietnej w kierunku Brożca. Nadzorowali je niemieccy inżynierowie – wspominał arcybiskup Alfons Nossol w jednym z wywiadów, który jako dziecko był świadkiem tych wydarzeń. Konstrukcja drogi była nowoczesna jak na tamte czasy. Wykorzystano płyty betonowe, co miało zapewnić trwałość i odporność na obciążenia. Piasek do budowy pochodził z „piołśnicy” w Brożcu, należącej do rodziny hrabiów Oppersdorff, natomiast bazalt sprowadzano najprawdopodobniej z Góry św. Anny, gdzie znajdowała się kopalnia odkrywkowa tego kamienia. Droga była zaprojektowana z myślą o obciążeniach pojazdów z lat 30. XX wieku, które były znacznie mniejsze niż współczesne. Arcybiskup Alfons Nossol, który w chwili rozpoczęcia prac miał sześć lat mówił: - Trzeba pamiętać, że wtedy 75% mieszkańców Brożca dojeżdżało do pracy w Krapkowicach na rowerach, najpierw po zwykłej polnej drodze, a potem tą tzw. betonówką lub krapkowicówką. Wspomina on, jak budowa drogi wpłynęła na życie lokalnej społeczności i jak bardzo poprawiła ona codzienne funkcjonowanie mieszkańców. - Droga betonowa to bardzo dobra inwestycja: raz wydane pieniądze, a efekt na długie lata. I faktem jest, że nowa infrastruktura drogowa znacznie ułatwiła życie mieszkańcom, skracając czas dojazdu do pracy i poprawiając warunki podróży.
Przez lata „betonówka” okazała się niezwykle trwała. Mimo upływu ponad 80 lat i intensywnego użytkowania, stan techniczny drogi jest zaskakująco dobry. Widoczne są jedynie nieliczne spękania, co świadczy o solidności ówczesnej konstrukcji. Jedno z nielicznych miejsc na tej drodze zostało załatane dlatego, że podczas wojny spadła tam bomba. Droga betonowa Brożec-Pietna stała się nie tylko ważnym elementem infrastruktury, ale także cennym zabytkiem techniki. Jej budowa i historia są świadectwem minionej epoki, a jej trwałość budzi podziw współczesnych inżynierów. Mieszkańcy regionu są dumni z tego, że ich droga przetrwała próbę czasu. Śp. Piotr Miczka, były wójt gminy Walce, podkreślał: - Codziennie jeżdżę tą drogą. Gdyby ktoś w ten sam sposób budował dzisiaj drogi, to po co nam drogi asfaltowe? - mówił w jednym z wywiadów. Dziś „betonówka” jest nie tylko funkcjonalną drogą, ale także atrakcją turystyczną. Przyciąga miłośników historii, inżynierii i turystów zainteresowanych unikalnymi zabytkami techniki.
Droga Brożec-Pietna jest żywym dowodem na to, że odpowiednio zaprojektowane i wykonane obiekty mogą przetrwać dziesięciolecia, a nawet stulecia, służąc kolejnym pokoleniom. Dla mieszkańców Brożca i Pietnej „betonówka” to coś więcej niż tylko droga. To symbol ich historii, świadectwo przeszłości i duma lokalnej społeczności. Historia tej drogi, jej budowa i trwałość, to opowieść o ludziach, którzy ją stworzyli, i o tych, którzy z niej korzystają do dziś. To także przypomnienie o tym, jak wiele możemy nauczyć się od dawnych mistrzów, doceniając trwałość i jakość wykonanych prac. Nie można jednak zapomnieć, że droga powstała przy ,,pomocy” siły roboczej, którą byli Żydzi, a znaleźli się tutaj przez opresje i szerzący się nazizm w hitlerowskich Niemczech.
W przyszłości „betonówka” z pewnością będzie służyć jako funkcjonalna trasa i jako inspiracja dla nowoczesnych projektów inżynierskich. Jej historia będzie przekazywana z pokolenia na pokolenie, a jej wyjątkowość będzie doceniana zarówno przez mieszkańców, jak i przyjezdnych. Droga betonowa łącząca Brożec i Pietnę jest prawdziwym skarbem powiatu krapkowickiego, symbolem trwałości, inżynierii i historii, która przetrwała próbę czasu. To nie tylko fragment infrastruktury, ale także ważny element dziedzictwa kulturowego, który zasługuje na ochronę i upamiętnienie.
Zanim skomentujesz przeczytaj całość w aktualnym wydaniu Tygodnika Krapkowickiego z 13 sierpnia - e-wydanie dostępne tutaj.
.jpg)
Napisz komentarz
Komentarze