Zbigniew Kawa: Sołtys, który nie siedzi za biurkiem

- Kiedy pomyślał Pan: zrobię coś więcej dla tej miejscowości?

- Moja działalność społeczna zaczęła się w 1992 roku, kiedy zostałem przewodniczącym Komitetu Rodzicielskiego w szkole. Jednym z pierwszych dużych działań była odbudowa przyszkolnego basenu. Zrobiliśmy to wspólnie z rodzicami i przy wsparciu zakładów pracy.

W kolejnych latach organizowaliśmy różne wydarzenia kulturalne, z których dochód przeznaczaliśmy na potrzeby szkoły. Kiedy moje dzieci kończyły naukę, pomyślałem, że mogę zrobić coś więcej dla całej miejscowości.

W 1998 roku wystartowałem w wyborach do Rady Gminy i zostałem radnym. Później zostałem członkiem Zarządu Miasta i przewodniczącym jednej z komisji. Gdy po dwóch kadencjach zakończyłem pracę w Radzie, mieszkańcy zaproponowali mi kandydowanie na sołtysa. Zgodziłem się i zostałem wybrany. Obecnie jestem po raz szósty radnym Rady Miejskiej w Gogolinie.

Uważam, że funkcje sołtysa i radnego się nie wykluczają. Wręcz przeciwnie – mogą się uzupełniać i pomagać w skuteczniejszym działaniu na rzecz mieszkańców.

- Jakim sołtysem chce Pan być?

- Na pewno nie urzędnikiem zza biurka. Biurem sołtysa jest cała miejscowość – mieszkańcy, ich problemy i sprawy do załatwienia. Ukończyłem studia politologiczne o specjalności zarządzanie administracją samorządową i ta wiedza bardzo pomaga w pracy. Z jednej strony wiem, co można zrobić zgodnie z przepisami, a czego nie. Z drugiej jednak są ludzie i ich problemy, których nie zawsze da się zamknąć w paragrafach.

Rola sołtysa bardzo się zmieniła. Kiedyś zajmował się między innymi poborem podatków czy różnymi sprawami administracyjnymi. Dziś ważne jest także pozyskiwanie środków, przygotowywanie projektów, współpraca z mediami czy promocja miejscowości.

- Otrzymał Pan wiele odznaczeń. Co one dla Pana znaczą?

- Szczerze mówiąc, nie przepadam za takimi pytaniami. Za działalność społeczną otrzymałem między innymi Złoty i Brązowy Krzyż Zasługi, odznaki „Zasłużony dla Oświaty” i „Zasłużony dla Turystyki”, tytuł „Zasłużony dla Województwa Opolskiego”, Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” oraz ogólnopolski tytuł „Sołtys Roku”. Choć odbierałem je osobiście, uważam, że to efekt pracy wielu ludzi – przede wszystkim zaangażowania mieszkańców naszej miejscowości.

Dużym wyróżnieniem jest dla mnie również to, że do Kamienia Śląskiego przyjeżdżają grupy studyjne z Polski i z zagranicy. Oprowadzam je i pokazuję nasze działania. Miałem też okazję prezentować Kamień Śląski podczas wielu konferencji, między innymi w Pałacu Prezydenckim w 2012 roku.

To wszystko daje motywację do dalszej pracy.

- Był moment, kiedy mieszkańcy szczególnie pokazali swoją siłę?

- Takim momentem był jubileusz 900-lecia istnienia miejscowości w 2004 roku. Przygotowania zaczęliśmy rok wcześniej. Mieszkańcy odnawiali swoje posesje i ich otoczenie, a przy wsparciu samorządów wykonano wiele prac w przestrzeni publicznej...

Pełny artykuł dostępny w e-wydaniu gazety. 👉 Kup wydanie papierowe z 10 marca lub online.