František Antonín Šebesta, znany szerzej pod zitalianizowaną formą nazwiska – Franz Anton Sebastini, przyszedł na świat w 1724 roku w Kojetínie na Morawach. Zmarł 3 marca 1789 roku w Prościejowie, gdzie osiadł na stałe około 1754 roku wraz z rodziną. To właśnie tam otrzymał swoje pierwsze znaczące zlecenie – dekorację malarską w klasztorze i kościele bonifratrów.
Kariera artysty nabrała rozmachu, gdy po 1755 roku pracował u boku samego Franza Antona Maulbertscha, jednego z czołowych austriackich malarzy późnego baroku. To właśnie wówczas Sebastini przejął i rozwinął charakterystyczne dla tego mistrza śmiałe efekty świetlne oraz głęboką ekspresję, które stały się wizytówką jego późniejszych dzieł.
Lata 1766-68 to okres intensywnej pracy dla hrabiego Antoniego Salma Reifferscheidta, dla którego dekorował pałac w Rajcu i letnią rezydencję w Sloupie. W tym czasie artysta prowadził już własny, prężnie działający warsztat i kształcił uczniów. Na Górny Śląsk Sebastini przybył pod koniec 1773 lub na początku 1774 roku, a jego pierwszą udokumentowaną pracą w tym regionie były freski w pałacu w Wysokiej oraz w kaplicy św. Józefa w kościele parafialnym w Głogówku.
Tworzył niezwykle intensywnie, pozostawiając po sobie liczne freski i obrazy olejne. Współpracował z innymi artystami, takimi jak rzeźbiarz Johann Schubert, z którym często pracował w Głogówku. Jego pędzel ozdobił m.in. kościół parafialny w Maciowakrzu, dwór w Stodołach oraz cysterski refektarz w Rudach. Ostatnie wielkie zamówienie zrealizował w latach 1783-1784, malując ścienne malowidła w kościele Zwiastowania N.P. Marii w Šternberku.
Życie prywatne artysty również było bogate. W 1749 roku się ożenił, a z małżeństwa tego przyszło na świat czworo dzieci: synowie Maksymilian i Jan Franciszek Alojzy oraz córki Maria Tekla i Maria Wiktoria.
Zanim skomentujesz przeczytaj całość w aktualnym wydaniu Tygodnika Krapkowickiego z 9 grudnia - E-WYDANIE dostępne tutaj.
Napisz komentarz
Komentarze